Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; TCK’nın 142/1-b,143,145,35,50,52 maddeleri gereğince mahkümiyetine ilişkin Pendik 1. Asliye Mahkemesince verilen 20.02.2006 tarih 2004/671 ve 2006/95 sayılı hükmün üst C.Savcısının temyizi üzerine Dairemizin 30.11.2011 tarih ve 2011/4402-2011/7231 sayılı ilamı ile cezanın tür ve miktarı bakımından temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin REDDİ yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2012 tarih ve 2006/168581 sayılı yazısı ile sanık hakkında uygulanmaması gereken TCK'nun 145. maddesinin uygulanması sebebiyle ilamın temyiz sınırı altında kaldığı bu sebeple temyize tabi olduğu dolayısıyla verilen kararın Bozulması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/188-843 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2012 tarih ve 2006/168581 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan itirazın Kabulü ile Dairemizin 30.11.2011 tarih ve 2011/4402-2011/7231 sayılı kararı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanısıra aynı Yasanın 116/1-4 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunu gözetilmemesi
2-Suça konu eşyanın değerinin az olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesiyle uygulama yapılması
3-Sanığın, suç tarihinde, geceden sayılan zaman dilimi içerisinde, yakınanın dükkanının muhkem olan kapı kilidini kırarak içeri girdiği ve sigaraları çuvala doldurduğu sırada yakalandığı anlaşıldığına göre, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522/1 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35/2, uzlaşmanın gerçekleşmemesi halinde ayrıca 116/4, 151/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükümler kurularak sanık yararına olan yasanın belirlenip uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.