MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar vermek ve konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin 26.03.2009 tarihli dilekçesinin temyiz iradesini yansıttığı kabul edilerek ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini, şeklini ve ne zaman başlayacağının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, incelemeye konu kararda hükmün temyize tabi kısmına ilişkin olarak hangi kanun kanun yoluna başvurulacağı ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazının süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede,
I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar müdafiinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden de itirazı bulunmasına rağmen sadece mala zarar verme suçundan değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesi'nce iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 151/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında 6 ay hapis cezası yerine 6 yıl olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suça sürüklenen çocukların aşamalardaki beyanlarında, müştekiye ait büfeye saat 04:30-04:40 sıralarında girdiklerini söylemeleri, olaya ilişkin ihbarın saat 04:40'da geldiğine dair tutanak içeriği ve yaz saati uygulamasına göre de olay günü güneşin saat 05:15'de doğduğunun anlaşılması karşısında; TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Yasanın 143. maddesi ile uygulama yapılması,
2- Müştekinin, 18.11.2008 günlü oturumda zararının giderildiğini bildirmesine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,
3- Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
4- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kararda, TCK'nın 116/4 maddesi gereğince hükmedilen 1 yıl hapis cezasının, 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılarak 2 yıl olarak belirlenmesi yerine 12 ay olarak belirtilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 14.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.