Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/son, 522, 55/3, 59/2, 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 2.420.577.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2004 tarihli ve 2003/5 esas, 2004/229 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle, erteli para cezasının aynen infazına ilişkin, Antalya 1.Asliye Ceza Mahkemesince gönderilen 27/12/2009 tarihli ve 2008/908 sayılı müzekkere üzerine, kararın aynen infazına dair, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 2003/5 esas, 2004/229 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 14.10.2011 tarih ve 2011/12945/53038 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 tarih ve 2011/374208 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenmesi ve erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin hususların düzenlendiği, anılan maddede para cezalarının ertelenmesi ve aynen infazı konusunda ise bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş bulunduğu suç sebebiyle Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2004 tarihli ve 2003/5 esas, 2004/229 sayılı kararı ile verilen 2.420.577.000 Türk lirası erteli ağır para cezasının aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkında Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 23.03.2011 tarihli ve 2003/5-2004/229 sayılı ek kararın CMK'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, anılan Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesinin uygulanmamasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.