MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
UYAP üzerinden alınan sanık ...'e ait sabıka kaydının incelenmesinde, Bursa 1. ve 10. Asliye Ceza Mahkemelerinin ilamına konu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden, gereğinin takdir ve ifası için ilgili mahkemelere ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ceza kurulan hükümde, TCK'nın 141/1, 143. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK.nun 35/2. maddesi gereğince 1/4 oranında indirilirken cezaların 1 yıl 10 ay 15 gün yerine 1 yıl 6 ay, TCK.nun 62/1. maddesinden sonra da sonuç cezanın, 1'er yıl 6'şar ay 22'şer gün yerine eksik olarak 1'er yıl 3'er ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve binaya bağlantısı yapılmak üzere tedaş direğine sarılı kablonun çalınmak istenmesine karşın eyleme uyan TCK'nın 142/1-e maddesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ve ... müdafiilerinin temyiz talebleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygunı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerlerine ''TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihlerine kadar yoksun bırakılmalarına'' cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy