Hırsızlık suçundan sanık ... hakında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Bartın Asliye Mahkemesince verilen 27.12.2006 tarih 551-749 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 20.06.2012 tarih ve 2011/15535-2012/14515 sayılı ilamı ile kararın düzeltilerek onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.09.2013 tarih ve 2013/279959 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde itiraz talebinde bulunulması ve itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2013 gün ve 2013/279959 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 20.06.2012 tarihli 2011/15535 Esas ve 2012/14515 Karar sayılı düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2-Tekerrüre esas alınan Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/1998 tarih ve 1998/193-578 sayılı ilamın incelenmesinde; sanık hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddesinin uygulandığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilerek, bahse konu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1 ve 58. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ve sanığın Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2001 gün ve 2001/356-733 sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nun 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/1998 tarih ve 1998/193-578 sayılı ilamına konu 2 yıllık hapis cezası esas alınarak belirlenmesine tümceleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usül ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.