(5237 S. K. m. 53, 116, 141)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müştekinin işyerinden çalınan halılardan bir kısmının dört ayrı işyerinde ele geçirildiği, ele geçen halıların bu işyerlerine sanık tarafından satıldığı ya da satılmak üzere bırakıldığının tespit edildiği, geçmişte de benzer suçlar işlediği sabıka kaydından anlaşılan sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, suça konu halıları nereden aldığına dair bir beyanda bulunmadığı gibi, kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde, suça konu halıları sonradan öldüğünü bildirdiği Ş. A. isimli şahısla birlikte tanımadığı T. isimli şahıstan satın aldığını beyan ettiği, sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen, inandırıcı ve samimi olmayan kaçamaklı savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın eylemi hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu halde, eylemin hatalı vasıflandırması ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de;
a- İddianamede sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davası açıldığı halde, eylem suç eşyasının satın alınması ya da kabul edilmesi niteliğinde kabul edilip sanığa ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuş olmasına göre, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ayrıca delil elde edilemediğinden gerekçesi ile vasıf yönünden beraat kararı verilmesi,
b- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık A. Ö.'ün temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.06.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy