MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 08.01.2013 tarihli hükmün incelenmesinde;
Sanığın, elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından beraatine dair verilen 17.03.2011 tarih, 2010/802 esas ve 2011/168 karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, 6352 sayılı kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca fıkrası uyarınca sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesince iade edildiği ve iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 08.01.2013 tarihli ikinci kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin yok hükmünde kabul edilen karara karşı yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
B-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 17.03.2011 tarihli hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
C-Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan 08.01.2013 tarihli hükmün incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.