MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Sanık ... için beraat, sanıklar ..., ... için düşme
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında, Mahkemece 10.07.2012 tarihinde 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi değerlendirilerek verilen kararın, katılan taraf vekili tarafından temyizi ve dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesinin ardından 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince uyarlama yapılması için Yargıtay C. Başsavcılığınca sehven iade edildiği, Mahkemece, uyarlamaya konu edilecek bir durumun olmamasına rağmen, 07/11/2012 gün ve 2012/1001 E.-2012/1037 K. sayılı yeni bir hüküm verilmişse de, verilen bu kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve 10/07/2011 tarihli hükmün temyiz incelemesine tabi olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;
I-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar ... ve ... haklarında verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanıklar hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanıklar hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 27.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.