(5237 S. K. m. 43, 142)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın olay tarihinde, hırsızlık amacıyla girdiği müşteki M. B.'e ait evden temin ettiği anahtarla park halindeki aracı da çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/2-d maddesine uyan haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanığın, müşteki M. B.'in evinden aldığı 3 adet cep telefonu ile müşteki G. A.'ya ait olmakla birlikte M. B. tarafından kullanılmakta olan park halindeki aracın ayrı kişilere ait olduğunu bildiğine dair delil bulunmaması karşısında; bütün halinde değerlendirildiğinde TCK'nın 142/2-d maddesine uygun tek suçu oluşturan eylemde, suçun zincirleme şekilde işlendiği kabul edilerek aynı Kanunun 43. maddesi ile uygulama yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Halis İmirgi ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy