MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Mala zarar verme suçundan seçenek olarak öngörülen hapis cezası ile adlî para cezasından hapis cezasına hükmedildiği halde; 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak bu cezanın tekrar adlî para cezasına çevrilmesi , karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Sanığın tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında TCK'nun 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında iddianamede TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmasının talep edilmediği ve sanığa kovuşturma aşamasında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadığı halde , TCK'nın 143. ve 116/4. maddeleri uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Tanık ...’in mahkemede 11.05.2011 tarihli duruşmada alınan beyanında “ suça konu sigaraları sanık ...’den satın aldığını, daha sonra sigaraların hırsızlık malı olduğu anlaşılınca polisler geldiğinde sigaraları kendilerine teslim ettiğini “ bildirmiş olması, sanığın da savunmasında açık olarak bu sigaraları tanık ...’e sattığını kabul etmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti amacıyla, suça konu sigaraların katılana teslim edilip edilmediği ile sanığın tanık ...’e sattığı sigaraların karşılığı olarak aldığı parayı kendisine geri ödeyip ödemediğinin araştırılması,bu koşuların gerçekleşmesi halinde de katılanın yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi kapsamında sanık hakkında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,
3-Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal ettiği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması,
4-Sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahkemenin 07.12.2010 tarih ve 2010/154 değişik iş sayılı kararı ile başka bir suçtan aldığı ceza nedeniyle mahsubuna karar verildiği halde , bu sürelerin mükerrer olarak TCK’nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmesi,
5-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
6-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak tahsiline karar verilen toplam 12-TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 17/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.