Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis ve Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ve 5237 sayılı yasanın 116/4 ve 119/1-c maddeleri gereğince 2’şer yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2012 tarihli ve 2011/475 esas, 2012/402 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04.02.2014 tarih ve 2014/2628/8195 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2014 tarih ve 2014/52457 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2012 tarihli ve 2011/475 esas, 2012/402 karar sayılı kararı, sanıklardan ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09/09/2013 tarihli ve 2013/20069 esas, 2013/19817 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan onama, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilmediğinden bozulmasına karar verildiği, ancak temyiz etmeyen sanık ... yönünden kararın kesinleştirilmesi ile infaz aşamasına gelinmesi sonucunda, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2012 gün ve 2011/475 Esas, 2012/402 sayılı kararı ile sanık ... ile aynı dosyada sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanıklardan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.09.2013 gün ve 2013/20069 esas, 2013/19817 karar sayılı ilamı ile adı geçen sanık ... hakkında hırsızlık suçundan onama, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ilk hükümde sanıklara ceza verilmemesi sebebiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmemesi düşüncesiyle lehe olarak bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... yönünden dosyayı esastan inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesinin sanık ... yönünden de konuyu değerlendirmesinin yerinde olacağı kanaati ile işin incelenmesi Yüksek 2. Ceza Dairesi ait olduğundan Dairemezin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy