Hırsızlık suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 145, 31/2, 50/1-a, 52/ ve 62. maddeleri uyarınca 1.800,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2010 tarihli ve 2009/575 esas, 2010/225 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18/11/2014 tarih ve 2013/17006/69798 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2013 tarih ve 2013/375564 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, kayden 11/08/1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 17/04/2005 tarihinde 12 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/1. maddesine göre ceza sorumluluğu bulunmaması sebebiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMUK'un 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulu ile;
Hırsızlık, suçundan hükümlü ... hakkında Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2010 tarihli ve 2009/755 esas, 2010/225 sayılı kararı ile verilip kesinleşen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy