(5237 S. K. m. 53, 142, 143, 168) (5271 S. K. m. 253, 254)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 4. fıkrası gereğince hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağı gibi, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen" ve 09.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5918 sayılı Yasa ile CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" hükümleri gereğince, suç tarihi itibariyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden tarafların uzlaştıkları gerekçesi ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,
2- Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince yapılacak artırım üst haddinin 1/3 olduğu gözetilmeden cezadan 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini,
3- Mağdurun 04.05.2012 tarihli dilekçesinde, "sanık ile aralarında barış ve uzlaşmanın sağlandığını, şikayetinden vazgeçtiğini" belirtmesi karşısında, mağdurdan suçtan kaynaklanan zararının giderilip giderilmediği sorularak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılmaması,
4- Kasten işlemiş olduğu hırsızlık suçundan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCKnın 53/1. maddesinin c bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık E. A.'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy