(5237 S. K. m. 35, 53, 62, 141, 142) (3213 S. K. m. 12) (6831 S. K. m. 92) (5326 S. K. m. 13)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Sanık İ. hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 35, 53 maddesi gereğince yargılanması için açılan kamu davasında, kömür üretimi yapıldığının tespit edilmemesi ve 07.03.2012 tarihinde yapılan tespitte ocağın içinin su dolu olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin 5395 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin değiştirilmeden önceki hali ile 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 35. maddelerine uyan hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu; 5395 sayılı Yasanın 6. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda, izinsiz olarak kömür ocağı açıp kömür çıkarılması eyleminin yaptırımının idari yaptırıma dönüştürüldüğü; 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 13/1. maddesine göre "Kabahate teşebbüs cezalandırılmaz" hükmü karşısında ve 3213 sayılı Maden Kanununda izinsiz kömür ocağı açıp kömür çıkarmaya teşebbüs eyleminin cezalandırılacağına dair hükmün de bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223/1-a maddesi gereğince sanığın beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,
2- Sanıklar Z. ve B.'ın Türkiye Taşkömürü Kurumuna ait Kozlu K-2 üretim sahası içinde kalan yerde kaçak maden ocağı açıp kaçak kömür çıkardıklarının iddia edilmesi; sanık Z.'nin savunmasında, maden ocağının bulunduğu arazinin sahibi olduğunu söylemesi; sanık B.'ın ifadesinde, yakacak ihtiyacını karşılamak için ocağı açıp 700 kilogram kadar kömür çıkardıklarını beyan etmesi ve orman muhafaza görevlileri tarafından 09.03.2012 tarihinde sanık B. hakkında düzenlenen 7/12 sayılı suç tutanağında, Ç... Köyü 34 nolu bölme içinde devlet ormanı olan alanda kaçak kömür ocağı açtığının belirtilmesi karşısında; suça konu ocağın bulunduğu yerde keşif yapılarak, bu yerin kömür üretim sahası ya da devlet ormanı veyahut ta sanığın tapulu arazisi içinde kalıp kalmadığının tespit edilmesi ve kömür çıkarılıp çıkarılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanıkların eyleminin 6831 sayılı Orman Kanununun 92. maddesindeki suçu mu ya da kabahat fiiline teşebbüsün cezalandırılmayacağı da gözetilerek 3213 sayılı Maden Kanununun 12/5 maddesinde düzenlenen idari yaptırımı gerektiren kabahat mi oluşturduğu tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında "2 ay 15 gün" yerine "2 ay gün" şeklinde hüküm verilmesi suretiyle infazda karışıklığa neden olacak şekilde cezaya hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Z.,B. ve İ.'in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy