Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İscehisar Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 16.2.2011 tarih 2010/164 Esas 2011/55 Karar sayılı hükmün sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 25.3.2014 tarih ve 2013/11229 Esas 2014/11122 Karar sayılı ilamı ile hükmün, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK nın 39/2/a-c maddeleri kapsamında kalması nedeniyle bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.4.2014 tarih ve 6-2011/237490 sayılı yazısı ile sanığın atılı suçun asli faili olması nedeniyle mahkumiyet hükmünün onanması yönünde itirazda bulunulması üzerine 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay C. Başsavcılığının 24.4.2014 tarih ve 6-2011/237490 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 25.3.2014 tarih ve 2013/11229 Esas 2014/11122 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy