MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Dosya içersinde bulunan CD İzleme Tutanağı içeriğine göre; müştekiye ait aracın park edildiği yerin yakınında bulunan güvenlik kamera kayıtlarına göre yüzü teşhis edilemeyen 1. şahsın 00.12.20'de aracın yanına gelerek araç çevresinde dolaştığı aracı kontrol ettiği, saat 00.13.07'de ise aracın yanına 1. Şahsın yanına yüzü teşhis edilemeyen 2. şahsın geldiği, gelen 2. şahsın araca sağ ön kapıdan bindiği, 1 şahsın ise araçta 5 metre uzaklaşarak çevreyi kontrol ettiği, gözetlediği, bu esnada 2 şahsın halen araç içerisinde bulunduğu, 00.18.42'de aracın hareket ettiği, araçtan 5 metre uzaklıkta çevreyi gözetleyen 1. Şahsın aracın yanına gelerek araca bindiği, bu arada Belediyeye ait otobüsün saat 00.14.22'de sanıkların beyanın aksine yoldan geçtiği, sanık ...'ın aracı çalarken sanık ...'un yanında olduğunu ancak hırsızlık suçuna karışmadığına dair beyanını kamera kaydından elde edilen görüntülerin doğrulamadığının anlaşılması karşısında; sanık ... ile sanık ...'un eylem ve irade birliği içerisinde sanık ...'un TCK 37. maddesi gereğince iştirak halinde atılı suçu işlediği gözetilemeden, sanığın yüklenen suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, bu suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
2- Sanığın, müştekiye ait kapıları kilitli olan aracı düz kontak yapmak suretiyle çalması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında olmasına karşın anılan yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,
3-Sanık ... hakkında suçun işleniş biçimi ile suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanık ...'ın, mağdura ait aracı düz kontak yapmak suretiyle çalıştırarak çalmak şeklindeki eylemi sırasında araçta meydana gelen hasarın, eyleminin aracın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının göz ardı edilerek, mala zarar verme suçu yönünden beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,
5-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.