MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’nun temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 523, 59, 81/2. maddesine ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 168/1, 62, 53 maddesine uyan hırsızlık suçunun yanında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 119. maddesi kapsamında ki nitelikli işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek 116/2-4, 119/1-c, 62, 53 maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu dikkate alınarak lehe olan yasanın belirlenmesi ve verilmesi gereken sonuç cezaya göre lehe olan yasa ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.