MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün olmadığından sanık ...'ün temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında müşteki ...'a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile diğer müştekilere karşı gerçekleştirdiği hırsızlığa teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçuna teşebbüs nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanığın, mağdur ...'nun yetkilisi olduğu otele ait, 6 ayrı otel oda kapısına zarar vermek suretiyle içeri girmek istediği, ancak kapıları açamaması nedeniyle giremediğinin anlaşılması karşısında, içeri girmeye çalışmaktan ibaret olan tek hareketten dolayı 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca tek suçtan ceza verilebileceği gözetilmeden hem hırsızlığa hem de işyeri dokunulmazlığını ihlale teşebbüs suçlarından ceza tayini;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.