MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararın okunduğu 18.10.2012 tarihli duruşma tutanağının dosya arasında bulunmaması,
2-İddianameyle sanığın eyleminin hırsızlık olarak nitelendirilerek hakkında TCK'nın 141/1 maddesinin uygulanması istendiği halde, CMK’nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
3-Suçtan zarar görme ihtimali bulunan kaymakamlık makamına olay bildirilmeden hüküm kurulması,
4- Sabıkasız olan ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğunun kabulüyle hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanığın hırsızlık eylemine konu kömürün kolluk görevlilerince ele geçirilerek müştekiye iade edilmiş olması dolayısıyla müştekinin hırsızlık suçundan kaynaklı, giderilmesi gerekli maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında, aynı hususun bu kez olumsuz değerlendirilerek sanığın mevcut CMK'nın 231. maddesindeki kayıtları gerekçe gösterilerek çelişkili ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,
Toplam 30 TL değerindeki kömürü çalan suça sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağı hususunun tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.