MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın adli sicil kaydındaki ilamın hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hırsızlık suçu yönünden sanığında aşamalarda suçlamayı kabul ederek çalmış olduğu eşyaların yerini görevlilere söylemesi sonucu eşyaların eksiksiz iade etmesi, müştekinin herhangi bir zararının bulunmadığını belirtmesi ve konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise müştekinin herhangi bir zararının bulunmadığı da değerlendirilip, denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde tartışılarak, anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “dosya kapsamından sanığın pişman olmadığı kanaatına varıldığı” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 51 ve CMK nun 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.