(5237 S. K. m. 50, 66, 67, 116, 119, 142, 151) (5395 S. K. m. 35)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş arasında olan sanığın eylemine uyan TCK.'nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımının, suç tarihi tarihi olan 03.06.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M. A. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
B- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş, 15 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığı konusunda uzman hekim raporu aldırılmaması,
2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanık hakkında Sosyal İnceleme Raporu aldırılması gerektiği gözetilmeyerek 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine aykırı davranılması,
3- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/1-a maddesinde yazılı adli para cezası ya da seçenek tedbirlere çevrilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- Sanık hakkında geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ceza verilirken kanun maddesinin TCK'nun 116/4. maddesi yerine 142/1-b maddesi olarak yanlış yazılması,
5- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi halini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık M. A. müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy