Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; üç suçtan da mahkumiyetlerine ilişkin Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.03.2013 tarih, 2013/133-156 E-K. sayılı hükmün sanıkların temyizi üzerine Dairemizin 26.11.2014 tarih, 2014/12020-33450 E-K. sayılı ilamı ile onanması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2014 tarih, KD-2013/217938 sayılı yazısı ile sanılar hakkında TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e. maddelerinin uygulanmaması gerektiği yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Mala zarar verme suçu yönünden sanıklar hakkında kısa süreli hapis cezası verilip ceza da ertelenmiş olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2014 tarih, KD-2013/217938 sayılı itiraz istemi yerinde görülüp bu suç yönünden kararın değiştirilmesine, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden ise sanıklar hakkında uzun süreli hapis cezası verilmiş olması nedeniyle itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın reddine karar vermek gerekmiş olup, bu çerçevede Dairemizin 26.11.2014 tarih, 2014/12020-33450 E-K.sayılı kararında mala zarar verme suçu ile ilgili onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle TCK'nın 53/4. maddesi hükmü gereği 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye ve itiraza uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dairemizin 26.11.2014 tarih, 2014/12020-33450 E-K sayılı kararında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili onama kararının ise aynen korunmasına,
hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2014 tarih, KD-2013/217938 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 26.11.2014 tarih, 2014/12020-33450 E-K. sayılı Onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.