MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; sanığın eylemi “bina dahilinden hırsızlık” olarak kabul edildiği halde uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b yerine 142/1-a olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ... hakkında, tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı CGTİHK'nin 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrür uygulamasına esas alındığının gösterilmemesi,
2-Sanık ... hakkında, TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
3-5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği düşünüldüğünde, hüküm kısmında “sanıktan alınarak hazineye irad kaydına” denilmek suretiyle yargılama giderlerinin sanıklardan hangi oranda tahsil edileceğinin açıkça belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... (...)'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın
322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık ... hakkında TCK’nın 58.maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Sanık ...'ın mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.10.2007 tarih ve 2007/234-500 E.-K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan tayin edilen 3 yıl hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınmasına" cümlesinin eklenmesi; hüküm fıkrasından sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkarılarak yerine ‘‘Sanığın, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve aynı Yasanın 53/3. maddesi gereğince kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53/3. maddesi gözetilerek aynı Yasanın 53/1-c maddesi gereğince kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi; hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümünden “sanıktan alınarak” ibaresinin çıkarılarak yerine “sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsili ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.