MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet Savcısının bir aylık yasal süre içerisinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 26.02.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35. maddelerine uyan sanığın eyleminde zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği kabul edilmiş, 5252 sayılı Kanunun 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35,62. maddelerine uyan hırsızlığa teşebbüs suçu yanında TCK’nın 116/1-4, 62. maddelerine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturduğu, ancak TCK’nın 116/1-4, 62. maddelerine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçununun zamanaşımı süresi gerçekleştiğinden 5237 sayılı TCK ile yapılan uygulamanın her durumda açıkça sanık lehine sonuç doğuracağı gözetilerek tebliğnamedeki 1 nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık Abdülaziz Erkal’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanık ...’ın, olay tarihinde gece vakti mağdurlar ... ve ...’ye ait evlere tek başına hırsızlık yapmak için girdiği anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin; 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddesindeki suça uyduğu halde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 119/1-c. maddesine uyduğunun kabul edilmesi kanuna aykırı ise de, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından,
Sanık ...’a yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4 maddesine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık genel dava zamanaşımının suç tarihi olan 07.02.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy