MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek
HÜKÜM: Temyiz talebinin süre yönünden reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.03.2013 tarih ve 2007/520 E.-2013/110 K. sayılı kararında temyiz mercii, şekli ve süresinin gösterildiği ve yokluğunda kurulan hükmün 15.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak sanığın mahkemede bildirdiği adresine Tebligat Kanunun 21. mddesine göre tebliğ edildiği, tebliğ tarihinden sonraki bir haftalık süre içerisinde temyiz isteminde bulunmasını engelleyen herhangi bir kısıtlılığı bulunmayan sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 18.11.2013 tarihli dilekçe ile hükmü eski hale getirme istemli olarak temyiz ettiği, mahkemenin 19.11.2013 günlü ek kararla temyiz isteminin reddine karar verdiği, anılan kararın 20.11.2013 günü sanığa ceza evinde tebliğ edildiği, kararı yasal süresinde temyiz etmeyen sanığın 25.08.2014 günlü dilekçe ile yeniden eski hale hetirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme kararı verme yetkisi Yargıtay'a ait olduğundan mahkemece eski hale getirme talebinin reddine ilişkin olarak verilen 19.11.2013 tarihli kararı yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;
Mahkemenin 06.03.2013 tarihli kararının sanığa 15.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın bir haftalık yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in 18.11.2013 ve 25.08.2014 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında, müştekiler ... ve ...'e yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin ve 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 22.10.2013 tarihli ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III- Sanık ... hakkında, müştekiler ..., ... ve ...'na yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Tüm aşamalarda suçu kabul etmeyen sanık hakkında, kollukta müdafii olmadan düzenlenen yer gösterme tutanağından başka yüklenen suçu işlediklerini gösterir hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmaması karşısında; “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi de gözetilerek beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in de yararlandırılmasına, 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.