Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin 10.01.2013 tarih 2012/970 Esas ve 2013/113 Karar sayılı beraat hükmünün ve mühür bozma suçuna ilişkin 26.05.2011 tarih 2010/839 Esas 2011/375 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin katılan vekili tarafından temyizleri üzerine Dairemizin 26.03.2015 tarih ve 2013/26639 Esas – 2015/5552 Karar sayılı ilamı ile “karşılıksız yararlanma suçu yönünden kararın onanması, mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise düzeltilerek onanması” yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarih ve 2015/192522 sayılı yazısı ile “aynı konuda daha evvel yüksek Yargıtay 2.Ceza Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılıp 04.02.2015 tarih ve 2014/15191 Esas 2015/1828 sayılı karar verildiği anlaşılmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi” gerektiğini belirterek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarih ve 2015/192522 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 26.03.2015 tarih ve 2013/26639 Esas – 2015/5552 Karar sayılı kararında mühür bozma suçu yönünden verilen DÜZELTEREK ONAMA kararı kaldırılarak yapılan incelemede,
Aynı konuda daha evvel yüksek Yargıtay 2.Ceza Dairesi tarafından temyiz incelemesi yapılıp 04.02.2015 tarih ve 2014/15191 Esas 2015/1828 sayılı kararın verildiğinin anlaşılması karşısında; mükerrer açılan davanın 5271 sayılı CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği halde sanığın makumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy