Hırsızlık, geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan sanık ...’in 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 43/1, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay; aynı Kanun’un 116/4, 43/1, 62 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 151/1, 43/1, 62, 52 maddeleri gereğince doğrudan 7.600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli, 2013/347 esas ve 2013/107 karar sayılı kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.06.2015 gün ve 2015/179687 sayılı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğundan Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
1- Hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, polis tarafından şüphe üzerine yakalanması üzerine sanığın suça konu çaldığı eşyaları nereden çaldığını göstererek, henüz başvurusu bulunmayan müştekiye noksansız iadesini sağlaması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Hırsızlık suçunda korunan hukuki değerin zilyetlik olması nedeniyle, aynı mağdura yönelik olarak aynı suçun, aynı ya da çok kısa zaman aralığı içinde birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı, bu bağlamda müştekiye ait yan yana bulunan iki ayrı işyerinden önce birine giren sanığın buradan hırsızlık yaptıktan sonra hemen peşinden yanındaki işyerine de girip buradan da hırsızlık yapmasının tek suç oluşturduğu; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları bakımından zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle, atılı suçlardan fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan sanık ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli, 2013/347 esas ve 2013/107 karar sayılı hükmün 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, hüküm fıkrasının hırsızlık suçu ile ilgili (A) bendinde; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince 3 yıl hapis ve aynı Kanun’un 143/1 maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere, tayin olunan hapis cezasının “TCK'nın 168/1 maddesi gereğince soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle takdiren 2/3 indirim yapılarak 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına ve TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç olarak 1 yıl 1 ay 10 gün HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, hüküm fıkrasının işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili (B) bendinde; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkrasından sonra gelen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına ve TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç olarak 1 yıl 8 ay HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, hüküm fıkrasının mala zarar verme suçu ile ilgili (C) bendinde; 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkrasından sonra gelen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına ve TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL’den paraya çevrilmesi suretiyle 6.000 TL. ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerde sanığa hükmedilen cezanın iki yılın üzerinde olması nedeniyle şartları oluşmadığından TCK’nın 51. ve CMK’nın 231/5. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin hüküm fıkralarının çıkartılmasına, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy