Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 24.08.2004 olarak mahalinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Diğer temyiz nedenlerinin reddine,
Ancak;
Mahkemenin 12.06.2008 tarihli önceki hükmünün, Dairemizin 23.01.2013 tarih, 2011/26397-2013/1246 Esas- Karar sayılı kararı ile suçun anahtarla kilit açmak suretiyle işlendiğini gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulduğu ve mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulduğu da belirtilmesine, suça konu aracın çalındıktan yaklaşık iki yıl süre sonra asayiş uygulaması sırasında kollukça ele geçirilmesine, araç üzerinde suç vasfını belirlemeye yönelik bir tutanak düzenlenmemesine, sanığın aracı taklit anahtarla açarak çaldığına ilişkin bir savunmasının bulunmamasına, müştekinin suç tarihinde aracın kapılarını kilitleyerek park ettiğini, ancak daha sonra yerinde bulamadığını belirtmesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeyip yetersiz gerekçeyle TCK'nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması , Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A..'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.