MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü tarafından verilen 30.09.2015 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede; karar kendisine tebliğ edilmediğinden temyiz hakkını kullanamadığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 02.10.2015 tarih, 2012/567 Esas ve 2013/499 Karar sayılı temyizin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen 10.04.2013 tarihli hükmün, 24.05.2013 tarihinde hükümlüye bizzat tebliğ edildiği, anılan hükümde yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2 ile 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yönteme uygun olarak yapıldığı, hükümlünün ise kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 24.05.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.09.2015 tarihinde temyiz eden hükümlü ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 25.04.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy