Suç eşyasının satın alınması suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 165/1, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.02.2013 tarih 2011/138–2013/69 sayılı hükmün sanık ...’ın temyizi üzerine Dairemizin 08.10.2015 tarih ve 2014/19820–2015/15187 sayılı ilamı ile kararın onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.12.2015 tarih ve 2015/409614 sayılı yazısı ile, hükmün gerekçesinde suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi, konusunun önem ve değeri, sanığın kasta dayalı kusurun ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezaların takdiren alt hadden tayin olunmasına karar verildiğinin belirtilmesine ve hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen ile hapis cezası ile birlikte hükmolunan adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hükmedilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması yasaya aykırı olduğundan, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bir aykırılığın temyiz merciince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği yönünde itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay C. Başsavcılığının 30.12.2015 tarih ve 2015/409614 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 08.10.2015 tarih ve 2014/19820–2015/15187 sayılı sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması suçu yönünden verilen onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükmün gerekçe kısmında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmesine ve hürriyeti bağlayıcı cezanın da alt sınırdan belirlenmesine rağmen, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması suretiyle alt sınırın üzerinde adli para cezası tespit edilerek, 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... ile ilgili hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “180” ibaresinin çıkartılarak yerine “5”; 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “150” ibaresinin çıkartılarak yerine “4” ve TCK'nın 52/2. maddesi gereğince doğrudan adli para cezasının belirlenmesine ilişkin paragrafındaki “4.500” ibaresi çıkartılarak yerine “120” ibarelerinin yazılması ve sonuç olarak sanık ...’ın 4.500 TL. hapisten çevrili adli para cezası ve 120 TL. tam gün karşılığı doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.