MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Hakkında sayaçtan abonesiz olarak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın suça konu tarımsal sulama alanında ne kadar süredir faaliyet gösterdiğinin ve dava konusu tutanak itibariyle suça konu sayacı kullanım süresinin belirlenmesinin ardından, sözkonusu yerde kullanılan sayacın tüketimi eksik gösterip göstermediği veya tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için; mümkün olduğu takdirde; zirai ve elektrik bilirkişi refakati ile keşif yapılıp, söz konusu yerdeki kurulu güç ve mümkün olduğu taktirde de faaliyet durumuna göre çalışma süreleri belirlenip böylece söz konusu dönemde normal kullanıma göre tüketilebilinecek ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra bulunacak değerin suça konu sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığı ve tutanak öncesi tüketimlerle tutanak sonrası tüketimler arasında fark oluşup oluşmadığı; mümkün olmadığı takdirde ise; sayacın kullanım süresine göre tespit tutanağında ve 21/05/2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı konusunda teknik bilirkişiden ek rapor alınıp sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği bu suretle tespit edildikten sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanık hakkında tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinin taksitlendirildiğinin ve dört taksitinin ödenmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, öncelikle bilirkişiden normal tarifeye göre sanığa (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere rapor aldırılıp, sanığın ödediği bedelin bilirkişi tarafından hesaplanan bedeli karşıladığının tespit edilmesi durumunda; sanık hakkında
ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ardından karşılamadığının tespit edilmesi durumunda ise sanığa “bilirkişi tarafından tespit edilecek vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline (ödenen kısım çıkarıldıktan sonra kalan bölüm) ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kabule göre de;
3-6352 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp, eylemin aynı Yasanın 163/3. maddesi kapsamında karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmüş olmasına karşın, mahkemece suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 142/1-f maddesi ile daha sonra yürürlüğe giren 163/3. maddesi arasında gerekli karşılaştırmayı yaparak sanık lehine olan düzenlemeye göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
4-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi gereğince yapılan uygulama sonucunda sonuç cezanın 1 yıl 8 ay olarak hesaplanması gerekirken, hesap hatası sonucu sanık aleyhine 1 yıl 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
5-Cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.