MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Üst yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyizine yönelik yapılan incelemede;
5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen 1 aylık süre geçtikten sonra üst yer Cumhuriyet Savcısı'nın hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında üst yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların beyanına göre, olay günü 17:00-18:00 sırlarında suça konu yere gittiklerini beyan ettikleri, UYAP sorgulamasında suç tarihinde güneşin yaz saati uygulaması da dikkate alındığın 20:00'de battığı, TCK'nın 6/1-e maddesine göre saat 21:00'den sonra olan zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, atılı suçun gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan tahsiline” şeklinde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, aynı yasanın 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, yine hüküm fıkrasından " Sanıkların sarfına neden olduğu 75,00 TL yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ilişkin cümlenin çıkartılarak yerine "75,00 TL yargılama giderinin, sebebiyet verdikleri kısımdan ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutularak sanıklardan tahsiline” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy