Mühür bozma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Ankara Batı 3. Asliye Mahkemesince verilen 17/04/2013 tarih 2012/577 E. 2013/299 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 09.09.2015 tarih ve 2013/33369 E. 2015/13450 K. sayılı ilamı ile oy birliği ile düzeltilerek onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.11.2016 tarih ve 2016/273786 sayılı yazısı ile verilen kararın Bozulması yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay C.Başsavcılığının 08.11.2016 tarih ve 2016/273786 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 09.09.2015 tarih ve 2013/33369 E. 2015/13450 K. sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/03/2016 gün ve 2015/1121-2016/111 sayılı kararı da dikkate alınarak, mühürleme işleminin, katılan kurumun özelleştirme sürecinin tamamlandığı 28.01.2009 tarihinden sonra yapılması nedeniyle, mühür bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile Ankara Batı 3. Asliye Mahkemesince verilen 17/04/2013 tarih 2012/577 E. 2013/299 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanık ...'ın mühür bozma suçundan BERAATİNE, VERİLEN CEZANIN KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.