MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-) Sanığın mağdur ...’a yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Dairemizin 13.10.2014 tarih ve 2013/17782 esas sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere mağdur ...’a yönelik eylemin gündüz vakti işlendiği gözetilmeden ve anılan bozma ilamına uyulduğu halde sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
2-) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması ve 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan ‘’1 yıl 11 ay 10 gün’’ ibaresinin çıkartılarak yerine ‘’1 yıl 8 ay’’ ibaresinin eklenmesi; hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-) Sanığın mağdur ...’na yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Dairemizin 13.10.2014 tarih ve 2013/17782 esas sayılı ilamına uyulmasına rağmen; sanığın mağdur ...’na yönelik hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden hakkında TCK'nın 35. maddesi uygulanmayarak fazla cezaya hükmedilmesi,
2- Dairemizce bozulan 28.07.2011 tarihli( ilk) hükümde mağdur ...’na yönelik hırsızlık eylemi sebebiyle sonuç ceza olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası belirlendiği gözetilmeden bozma sonrası kurulan hükümde 1 yıl 11 ay 10 gün olarak belirlenen hapis cezasının, 5 ay 25 gün hapis cezasına indirmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
3- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanık hakkında ceza miktarı yönünden CMK'nın 326/son fıkrasının gözetilmesine 15.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.