MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanması sırasında 2. fıkranın hükümde yazılmaması, mahallinde giderilmesi olanaklı yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği gözetildiğinde, somut olayda TCK'nın 142/2-b ve 143. maddeleri de aynı yasanın 142/2-h ve 143. maddeleri ile alt ve üst sınır itibariyle aynı cezaları içerdiğinden, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; yine, müştekinin zararının karşılandığını belirttiği dilekçe tarihinin, zararının dava açıldıktan sonra karşılandığını söylediği 24.11.2014 tarihli celse tarihi ile aynı tarih olduğu, sanığın da müştekinin bu anlatımını doğrulayarak 03.12.2014 tarihli celsede, müştekinin zararını dava açıldıktan sonra karşıladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, zararın hangi aşamada karşılandığının tespitine yönelik bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye de iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 14.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.