Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarih ve 2014/876 esas, 2015/666 karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 15.05.2016 gün ve 94660652-105-07-3039-2016-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.05.2016 gün ve 2016/210860 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, somut olayda suç tarihi 10.03.2006 olan hırsızlık eylemine ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesi uyarınca temel ceza 5 yıl olarak belirlendiği, her ne kadar kararın gerekçe ve hüküm kısmında cezanın alt sınırdan verildiğine dair bir ibare bulunmasa da, alt sınırdan ayrılındığına dair bir açıklamaya da yer verilmemiş olması karşısında, anılan maddede yer alan “Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle” hırsızlık suçunun cezası “3 yıldan 7 yıla kadar hapis” iken, suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği cihetle, suç tarihinin 10.03.2006 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekirken, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında Mahkemenin 14.10.2015 tarih ve 2014/876 esas, 2015/666 karar sayılı karar ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yokluğunda karar verilen sanığa gerekçeli kararın 28.10.2015 tarihinde tebliği üzerine 30.11.2015 günlü dilekçe ile temyiz edildiği halde, bu temyiz isteminin sonuçlandırılmadığı, halen Dairemizin 2016/3542 sırasında incelenmek üzere bekletildiği, usulen kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı nazara alınarak, karar usulen kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, açıklanan nedenle yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy