Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143/1 ve 151/1. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarihli ve 2006/97 esas, 2011/199 sayılı kararının infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek, infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi talebinin reddine ilişkin Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/41 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün aynı mahiyette yeniden yaptığı talebi üzerine Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin karar verilmesine yer olmadığına ilişkin 27/12/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına itirazın kabulüne ve Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2006/97 esas, 2011/199 sayılı ek kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2017 tarihli ve 2017/28 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 02.05.2017 gün ve 94660652-105-43-3647-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.05.2017 gün ve 2017/29847 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, sanık ...’ın dosyanın diğer sanığı ... ile birlikte gerçekleştirdikleri hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanıkların mahkumiyetlerine dair hükmün Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12/05/2016 tarihli ve 2015/9680 esas, 2016/7564 sayılı ilamıyla düzeltilerek onandığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinin, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez. Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde olması karşısında, anılan 253. maddenin suç tarihi itibariyle yürürlükte olan metnine göre de mala zarar verme suçunda etkin pişmanlık hükümlerine yer verilmiş olması itibariyle uzlaşmaya tâbi olmadığı cihetle, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Altıntaş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2011 tarih, 2006/97 esas ve 2011/199 karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 12.05.2016 tarih, 2015/9680 Esas ve 2016/7564 Karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, bu sanık hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy