MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Başka suçtan cezaevinde bulunan sanık ...'a 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesine aykırı şekilde ek kararın tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 13.12.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, yine sanığın yokluğunda verilen asıl kararın mernis adresine 31.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın o tarihte Bakırköy/Metris Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması nedeniyle tebligatın usulsuz olduğu anlaşılmakla sanığın temyizinin süresinde olduğu buna göre sanığın 09.12.2016 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte hükmünü de temyiz ettiği, CMK'nın 42/1.maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle sanığın 09.12.2016 tarihli dilekçesi sonrasında, temyiz isteminin reddine dair 13.12.2016 ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;
I-Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ...'nın temyiz taleplerinin tebliğnameye kısmen uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan, müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
“Hükümde TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin, infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.”
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,
III-Sanık ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
“Hükümde TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin, infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.”
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Yakalama tutanağına göre sanık ...'in şüpheli hareketleri üzerine kolluk görevlilerince izlendiği sırada sanık ...'ın müştekin evinin olduğu 16 nolu binadan çıkarak sanık ...'in yanına geldiği ve birlikte yürümeye başladıkları sırada kesintisiz takip sonucu yakaladıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.