Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hakkında yapılan duruşma sonunda; suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ile ...'ın mahkumiyetine ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02/02/2010 tarih ve 2009/465 (E) ve 2010/40 (K). sayılı hükmün suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.11.2014 tarih ve 2012/20979- 2014/30977 E.-K. sayılı ilamı ile hükümlerin Onanması yönünde karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.05.2018 tarih ve 2018/35239 sayılı yazısı ile özetle, “ suça sürüklenen çocukların eylemlerinin gündüz işlendiğinin kabulü gerekeceğinden hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden TCK'nun 116/4 ve 143/1 maddelerinin uygulanmaması ile karar tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2, 67/4 maddesi gereğince 6 ve 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımı sürelerinin dolması nedeniyle kamu davalarının DÜŞMESİNE karar verilmesi,” gerektiği belirtilerek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.05.2018 tarih ve 2018/35239 sayılı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;
Dairemizin 06.11.2014 tarih ve 2012/20979- 2014/30977 E.-K. sayılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden verilen kararın kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre, güneşin Manisa ilinde saat 05.49'da doğduğu, suça sürüklenen çocuk ...'nin olayın saat 05:00-05:30 sıralarında gerçekleştiğini belirtmesi, tanık ...'in de soruşturma aşamasında olay gecesi saat 04:40 sıralarında suça sürüklenen çocukları gördüğünü belirttiği halde, yargılama aşamasında sabah ezanı okunduğu sırada gördüğünü ifade ettiği; emniyet amirliğine suça konu ihbarın da saat 05:35'de yapıldığı hususları dikkate alındığında; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma eylemlerinin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suçların gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'a yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/2 maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımı ile suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'a yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 31/3 maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı karar tarihi olan 02.02.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ile ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.