KANUN YARARINA BOZMA
Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1 ve 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2004/869 esas, 2008/1438 sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16/04/2015 tarihli ve 2014/21808 esas, 2015/7187 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonucunda adı geçen sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/212 esas, 2014/241 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 31.05.2018 gün ve 94660652-105-16-6090-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2018 gün ve 2018/49145 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/212 esas, 2014/241 sayılı kararının iptaline, aynı eylem nedeniyle verilmiş hüküm bulunduğundan mükerrer olduğu anlaşılan davanın reddine dair anılan Mahkemenin 27/02/2018 tarihli ve 2018/65 esas, 2018/115 sayılı ek kararının, bu konuda önceden verilmiş ve kesinleşmiş karar bulunması sebebiyle hukuken yok hükmünde bulunduğu düşünülerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanıkların nitelikli hırsızlık suçundan dolayı yapılan yargılamaları sonucunda, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2004/869 esas, 2008/1438 sayılı kararı ile mahkumiyetlerine karar verilmiş olunması karşısında, sanıkların aynı eylemi sebebiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2004 tarihli ve 2004/52869 soruşturma, 2004/19441 esas, 2004/12000 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2014/212 esas, 2014/241 sayılı kararının iptaline, aynı eylem nedeniyle verilmiş hüküm bulunduğundan mükerrer olduğu anlaşılan davanın reddine dair anılan Mahkemenin 27/02/2018 tarihli ve 2018/65 esas, 2018/115 sayılı ek kararının, bu konuda önceden verilmiş ve kesinleşmiş karar bulunması sebebiyle hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi mümkün olup, bozma istemine konu Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2014 tarih, 2014/212 esas ve 2014/241 karar sayılı kararın sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.04.2015 tarih, 2015/7157-7527 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2014 tarih, 2014/212 esas ve 2014/241 karar sayılı kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine konu olamayacağı, ancak 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna konu olabileceğinden anılan karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy