İTİRAZ
Hırsızlık suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; İki kez hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin İstanbul Anadolu 23. Asliye Mahkemesince verilen 18.09.2008 tarih 2007/510 esas 2008/483 sayılı hükmün sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 13.11.2017 tarih ve 2016/2462-2017/12599 sayılı ilamı ile oybirliği ile düzeltilerek onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.10.2018 tarih ve 2018/60820 sayılı yazısı ile kararların düzeltilerek onanmasına karar verilmek üzere itiraz ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.10.2018 tarih ve 2018/60820 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 13.11.2017 tarih ve 2016/2462-2017/12599 sayılı kararı sanık ... hakkında iki hırsızlık suçu bakımından kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Sanıık ...'un ikamet adresine 24.10.2008 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve 18.09.2008 günlü mahkumiyet hükümlerinin temyiz edilmediğinden dolayı 03.11.2008 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmış ise de, sanık ...'un adresine yapılan 24.10.2008 günlü tebligat tutanağında sanığın adresinin yanlış yazılması ve tebliğ memurunun soyadı ile imzasının bulunmaması nedenleriyle usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, 31.08.2010, 05.01.2011 ve 30.07.2013 tarihli sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin öğrenme ile süresinde olduğu kabulü ile 18.09.2008 tarihli iki kez hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelenmede;
Suç tarihleri 19.11.2005 ve 20.11.2005 olduğu halde 19.11.2005 ve 19.11.2005 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulanmış olması ve başkaca tekerrüre esas ilamının bulunmaması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamın TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi
yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerin fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.