MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 08/10/2015 tarihli asıl kararda sehven kopyalama sırasında yanlışlık yapıldığından bahisle, 06/11/2015 tarihli ek karar verilmiş ise de, asıl kararın verilmesi ile dosyadan el çekilmesi sebebiyle verilen ek karar hükümsüz olduğundan bu karar inceleme dışı bırakılarak asıl kararın yapılan incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Açıklanması geri bırakılan hükmün ihbar üzerine açıklanması esnasında, hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek uygulama yapılmasının ardından, TCK'nın 143/1. maddesine göre cezada 1/3 oranında artırım yapılarak 2 yıl 8 ay yerine, 8 ay hapis cezasına karar verilip, TCK'nın 35. maddesi uygulanmadan TCK’nın 62/1. maddesinin tatbiki ile 6 ay 20 gün hapis cezası verilerek, hükümde karışıklığa yol açılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 18.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.