KANUN YARARINA BOZMA
Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 35 ve 31/2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir (Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli ve 2013/606 esas, 2013/776 sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 27/01/2016 tarihli ve 2014/37315 esas, 2016/1423 karar sayılı ilamı ile onanması neticesinde kesinleşmesini müteakip, cezanın infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile infaza konu ilamdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin kabulü ile dosyanın uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesine ilişkin, anılan Mahkemenin 23/11/2017 tarihli ve2013/606 esas, 2013/776 sayılı ek kararını müteakip, uzlaştırma işleminin yapıldığına ilişkin uzlaştırma raporunun Mahkemeye sunulması sonrasında, kamu davasının düşürülmesine ilişkin İzmir (Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2013/606 esas, 2013/776 sayılı ek kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18/09/2019 gün ve 94660652-105-35-14317-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/09/2019 gün ve 2019/92916 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun suç ortağının, mağdurun elindeki telefonu çekip almasından sonra suça sürüklenen çocukla birlikte kaçmaya başlamaları ve kesintisiz takiple yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, eyleminin 5237 sayılı Kanunu'nun 142/2-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve uzlaştırma kapsamı dışında kalan nitelikli hırsızlık suçu yönünden uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeksizin hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken, tarafların uzlaştırılmaları nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu uzlaşma kapsamına alınmıştır.
Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunun mağdurun elindeki telefonu çekip almak suretiyle alındığı ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinden verilen hükmün Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 27/01/2016 tarihli ve 2014/37315 esas, 2016/1423 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği belirlenmekle, suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun uzlaşma kapsamı dışında kaldığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken, “tarafların uzlaşmış olmaları nedeniyle kamu davasının CMK’nın 254/2. maddesi gereğince düşmesine” karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile İzmir (Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2013/606 esas, 2013/776 sayılı ek kararın, belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.