Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 522 ve 59. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/03/2009 tarihli ve 2005/81 esas, 2009/175 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 24/09/2019 gün ve 94660652-105-34-722-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/10/2019 gün ve 2019/93910 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
1-Dosya kapsamına göre;
Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında atılı suçları işlediğine ilişkin olarak; hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık ...'ın başkaca deliller ile desteklenmeyen atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,
2-Kabule göre de;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 16/05/2001 tarihinde işlediği hırsızlık suçu nedeniyle 765 sayılı Kanun'un 493/1-son. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği ve atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b (mülga öncesi), 143/1, 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerine tekabül ettiği, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca da 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine bağlı olduğu, suça sürüklenen çocuğun ise suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu anlaşıldığından bu sürenin, aynı Kanun'un 66/2. maddesi uyarınca 6 yıl olduğu ve lehe olan 5237 sayılı Kanun'un anılan maddeleri gereği suç tarihinden karar tarihine kadar zamanaşımı süresinin tamamlandığı gözetilmeden, düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Oluş ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında atılı suçları işlediğine ilişkin olarak; hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık ...'ın başkaca deliller ile desteklenmeyen atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/03/2009 tarihli ve 2005/81 esas, 2009/175 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. Fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk
...’in BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, verilen kararın niteliği itibariyle sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden 2 no’lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın'a İADESİNE, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.