Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-f, 168/1 ve 62. maddesi gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine dair Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2007 tarihli ve 2006/160 esas, 2007/106 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanık hakkındaki cezanın infaz edilmiş sayılarak ortadan kaldırılmasına dair Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2006/160 esas, 2007/106 sayılı ek kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 11/10/2019 gün ve 94660652-105-33-13631-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/10/2019 gün ve 2019/100899 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli kararı ile "sanığın denetim süresi içerisinde karar başkaca suç işlemediği" şeklindeki gerekçe ile sanık hakkındaki cezanın infaz edilmiş sayılarak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de;
1-Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2007 tarihli kararını müteakip, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ve 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un yürürlüğe girdiği, yine 6352 sayılı Kanun’un 82. maddesi ile elektrik hırsızlığını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 142/1-f. bendinin yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 163 üncü maddesine eklenen 3. fıkra ile elektrik hırsızlığı suçunun karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlendiği, dolayısıyla 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2-05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesinde "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi...hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." şeklinde yer alan düzenleme nazara alınarak, benzer bir uyuşmazlıkta Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/01/2015 tarihli ve 2014/33699 esas, 2015/205 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak olan cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikâyetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi
gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2006/160 esas, 2007/106 sayılı ek kararına yönelik kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 11.07.2018 tarih, 2018/3561 esas ve 2018/8775 karar sayılı kararı ile incelendiği, yeniden gelen kanun yararına bozma talebinin daha önce incelemede bulunan Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.