Hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 245/1,43/1, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis, 1 yıl 4 ay hapis ve 1240,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2012 tarihli ve 2012/234 esas, 2012/839 sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18/09/2014 tarihli ve 2014/9157 esas, 2014/20232 karar sayılı ilâmı ile düzeltilmek suretiyle onanarak kesinleşmesini müteakip, 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda hırsızlık suçu yönünden uzlaşma sağlandığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254/2. maddesi uyarınca davanın düşmesine dair Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2018 tarihli ve 2012/234 esas, 2012/839 sayılı ek kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 13/12/2018 gün ve 94660652-105-34-12997-2018-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/12/2018 gün ve 2019/103116 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE:
Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararını müteakip, Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2018 tarihli ek kararı ile uzlaşma sağlandığından bahisle basit hırsızlık suçundan düşme kararı verilmiş ise de; her ne kadar basit hırsızlık suçu uzlaşma kapsamında olsa da, dosya kapsamına göre, basit hırsızlık ve uzlaşma kapsamında olmayan başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarının birlikte işlendiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 253/3-2. cümlesinde yer alan, “ Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, anılan suç yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2018 tarihli ve 2012/234 esas, 2012/839 sayılı ek kararına yönelik kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 11/02/2019 tarih, 2018/7330 esas ve 2019/2244 karar sayılı kararı ile incelendiği, yeniden gelen kanun yararına bozma talebinin daha önce incelemede bulunan Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.