KANUN YARARINA BOZMA
Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 168/1, 116/4, 119/1-c, 151/1, 39/2-c, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis, 10 ay hapis ve 320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2018/359 esas, 2018/415 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2018 tarihli ve 2018/2449 değişik iş sayılı kararı ile bahse konu mercii kararında sanığın işlediği hırsızlık suçu açısından değerlendirme yapılmadığından bahisle sanık müdafiince yapılan itirazın reddine dair mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2018 tarihli ve 2018/267 değişik iş sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 116/4, 119/1-c, 151/1, 168/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 660,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2018/359 esas, 2018/415 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2018 tarihli ve 2018/2449 değişik iş sayılı sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01/07/2019 gün ve 94660652-105-35-7124-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/07/2019 gün ve 2019/71283 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şeklî olarak değil, hem maddî olay, hem de hukukî yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alınarak yapılan değerlendirmede;
Dosya kapsamına göre sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinden bahisle yapılan yargılama neticesinde sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;
Sanık ... hakkında verilen nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2018/359 esas, 2018/415 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05/02/2019 tarihli ve 2018/2141 esas, 2019/274 sayılı kararı ile; "....sanığın savunmasında suçsuz olduğunu beyanı ettiği, bilahare değiştirilen mağdur ve tanık beyanlarının mahkumiyet hükmüne dayanak olacak nitelikte olmadığı, dosyada başkaca savunmanın aksine kanıtlayacak ve mahkumiyet hükmüne dayanak oluşturacak delillin mevcut olmadığı, dolayısıyla suçun sanık tarafından işlendiğine dair sanığın savunmasının aksini kanıtlayan, her türlü şüpheden uzak, ceza hükmü kurulmasına yeterli delil elde edilemediği sonucuna varıldığından ve yeniden duruşma yapılarak davanın yeniden görülmesini, olayın daha fazla araştırılmasını, hükmün kaldırılmasını gerektirmeyen, düzeltilebilir hukuka aykırılık nitelikteliğindeki CMK'nın 223 maddesine aykırılık yönünden istinaf başvurusu yerinde görülerek: Hırsızlık suçundan sanığın cezalandırılmasına dair hükmün karardan çıkarılıp yerine;"Yüklenen hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın müsnet suçtan BERAATİNE," bölümlerinin konulması..." şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmek suretiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, söz konusu kararın 11/02/2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,
Sanık ...'ın nitelikli hırsızlık suçu ile birlikte işlediği iddia edilen işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları açısından da beraatine karar verilmesi; yine sanık ...'a bahse konu suçları işlemesi sırasında yardım ettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilen sanık ...'ın da işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları bakımından beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetlerine karar verilemeyeceği anlaşılmakla, itirazların kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile sanıklar ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden, Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli ve 2018/359 esas, 2018/415 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmedikleri, savcılık ve kovuşturma aşamasında değiştirilen mağdur ve tanık beyanlarının mahkumiyet hükmüne dayanak olacak nitelikte olmadığı, tanıklar ve mağdurun mahkeme aşamasında dinlenen beyanlarında da olay yerinde gördükleri kişinin sanıklar olmadığını söylemeleri karşısında; atılı suçların sanıklar tarafından işlediğine dair mahkumiyetlerine yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan BERAATLERİNE, hükmolunan cezaların ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy