KANUN YARARINA BOZMA
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1, 522, 523 ve 81/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 3 yıl 5 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair kapatılan Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2006 tarihli ve 2005/1087 esas, 2006/849 sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/07/2011 tarihli ve 2011/235 esas, 2011/53 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılması nedeniyle hukukî durumunun uzlaşma hükümleri yönünden yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2019 tarihli ve 2005/1087 esas, 2006/849 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2019/278 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 05/07/2019 gün ve 94660652-105-34-6849-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/07/2019 gün ve 2019/73837 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kapatılan Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 06/12/2006 tarihli kararında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi sebebiyle değerlendirme yapıldığı ve söz konusu kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/07/2011 tarihli ilamıyla onanması karşısında, suçun uzlaşma uygulamasına esas olmak üzere unsurlarına ayrılarak uzlaşmaya tabi kısımlarının tespit edilmesinin karma uyulama oluşturacağı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu uzlaşma kapsamına alınmıştır.
Somut olayda, sanığın eylemlerinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1, 522, 523 ve 81/2. maddeleri kapsamında kaldığı ve hırsızlık suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamında olmadığı, Kadıköy 5. Asliye Ceza (Kapatılan) Mahkemesinin 06/12/2006 tarihli ve 2005/1087 esas, 2006/849 sayılı kararında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi sebebiyle değerlendirme yapıldığı ve söz konusu kararın, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/07/2011 tarihli ve 2011/235 esas, 2011/53 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği belirlenmekle, sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, itiraz merciince talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2019/278 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy