MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Hırsızlık suçunda suç tarihinin 6545 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu ve suç tarihi itibariyle 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesindeki alt sınır 5 yıl hapis cezası olduğu halde temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,17.08 2014 tarihinde dokuz (9) ayrı mağdura ait bisikletlerin aynı anda apartman boşluğundan çalınması sabit olduğu halde TCK'nın 43/2 ve 31/08/2014 tarihinde ise sanığın aynı yerden aynı şahısla birlikte hırsızlığa teşebbüs suçunu işlemesi nedeniyle, TCK'nın 43/1.maddelerindeki hükümler uygulanmamış isede; bu hususlar aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Konut dokunulmazlığını ihlal suçunda sanığın beyanından müştekinin ikametine başka arkadaşları ile birlikte girdiğini beyan etmesi ve diğer sanık ... Kayın'ın da arabada beklediğini anlaşılması karşısında hüküm kurulurken, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-17/08/2014 ve 31/08/2014 tarihlerinde sanığın aynı yerden aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme biçimde konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği sabit olduğu, TCK'nın 43/1. maddesindeki hükmün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.