MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 22/12/2014 tarihinde sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair verilen hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24/12/2018 tarihli ve 2018/6931 Esas, 2018/18925 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilip, bozmadan sonra yapılan yargılamada, mahkemece 21/05/2019 tarihli ve 2019/23 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararla bozma ilamına uyarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de; söz konusu yerel mahkeme kararında Dairemizin ilamına uyulduğu belirtilmesine rağmen suçun vasfına ilişkin TCK’nın 142/1-b maddesi ile TCK'nın 143.maddeleri uygulanmadan hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/10/2016 gün 2015/783 esas ve 2016/377 karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2018/600 esas 2019/220 Karar sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
l-)Olay tarihinde sanığın Real alışveriş merkezi içerisindeki mağazadan suça konu eşyaları hırsızlaması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması,
2-)Suçun gece vakti sayılan zaman dilimi olan 20.50 sıralarında işlenmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi gereği artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.